Francis Poulenc, geboren in Parijs in 1899, vestigde zich al vroeg als componist en pianist, met een esthetiek die bewust tegen de Wagneriaanse erfenissen en de impressionistische kleuren geassocieerd met Claude Debussy of Maurice Ravel inging. "Serenade", oorspronkelijk gecomponeerd in 1925-1926 voor zang en piano, kende een groot succes binnen het universum van Poulencs melodieën, met name via de cyclus "Bawdy Songs".
Deze editie biedt de versie getranscribeerd voor cello en piano door Maurice Gendron. Het muzikale materiaal krijgt hier een nieuwe ademhaling: de cellolijn kan afwisselend de stem suggereren, elegant zingen en vervolgens scherper worden afhankelijk van de articulatie. De 6/8 zorgt voor een karakteristieke wiegende beweging, terwijl de dubbele snaren, de fraseercontrasten en het gebruik van een breed tessituurbereik de uitvoerder een ideaal terrein bieden om projectie, kleur en ritmisch reliëf te ontwikkelen.
Zowel beknopt als expressief, past "Serenade" gemakkelijk in een recitalprogramma, een auditie of kamermuziekwerk. Tussen verfijning, subtiele humor en helderheid van discours vormt deze partituur van Poulenc in transcriptie voor cello en piano een karaktervol stuk, even plezierig om te spelen als om te beluisteren.