Gecomponeerd door Pierre Boulez in januari en februari 1946, geldt de Sonatine voor fluit en piano als een opvallend werk in het duo-repertoire, zowel veeleisend als van grote precisie in de notatie. De componist maakte een gedetailleerde revisie in april 1949, voorafgaand aan de uitgave van de herziene versie in 1954 bij Amphion (DA 163). Deze nieuwe editie vervult een essentiële behoefte: het corrigeren van drukfouten uit de eerste editie om uitvoerders betrouwbaar en coherent materiaal te bieden.
Naast de loutere correctie bevat deze editie ook wijzigingen en aanvullingen gebaseerd op praktijkervaring: de concrete uitvoeringspraktijk leidde tot verfijningen in leesbaarheid en muzikale uitvoering. Er is met name diepgaand werk verricht aan de nuances en articulatie, maar de veranderingen betreffen vooral bepalende details in tempo en agogiek, essentieel om de instrumentale ademhaling van de fluit en de ritmische energie van de piano in balans te brengen.
Bestemd voor fluitisten en pianisten die op zoek zijn naar een rigoureuze partituur van hedendaagse muziek, legt deze editie de nadruk op precisie en intentie, terwijl het de voorbereiding van repetities vergemakkelijkt. Het vormt een uitstekende ondersteuning voor het duo-repertoire fluit-piano, studie aan het conservatorium en het podium, dankzij een gestabiliseerde muzikale tekst die direct door Boulez is gevalideerd.