Dvoráks Waltzes and Mazurkas blijken een geslaagde balans tussen gestileerde compositie en muzikale onmiddellijkheid. Muziekcriticus Louis Ehlert schreef ooit over Dvoráks Slavonic Dances dat ze het hart van een echte musicus deden lachen; deze opmerking is evenzeer van toepassing op deze stukken. Deze "Waltzes and Mazurkas"
Ontworpen voor pianisten die op zoek zijn naar stukken die zowel toegankelijk als expressief zijn, benadrukt deze partituur de kunst van de miniatuur bij Antonín Dvorák: muziek die onmiddellijk "spreekt", terwijl ze toch verfijnd geconstrueerd blijft. De walsen nodigen uit tot het oefenen van vloeiendheid in aanslag, de balans tussen melodie en begeleiding, evenals de natuurlijke ademhaling van de zinnen. De mazurka's, met hun dansante karakter, maken het mogelijk een soepele pulsatie te verkennen, subtiel verschoven accenten en een beheerst rubato, essentieel om stijl tot leven te brengen.
Bij studie vormen deze pagina's een uitstekende basis om kleur en nuance op de piano te ontwikkelen: beheer van klanklagen, innerlijke zang, legato, maar ook ritmische helderheid en precisie in articulaties. In recital passen ze gemakkelijk in een romantisch muziekprogramma, als aanvulling op andere dansen of karakterstukken, dankzij hun variëteit aan sferen en gevoel voor elan.