Modest Moessorgski componeert Bilder einer Ausstellung naar aanleiding van een herdenkingstentoonstelling met tekeningen, aquarellen en architecturale projecten van Viktor Hartmann. Het idee is eenvoudig en krachtig: visuele werken omzetten in een levendige muzikale suite, alsof men van schilderij naar schilderij loopt. Deze partituur benadrukt een scherp gevoel voor karakter, contrasten en dramaturgie, met een schrijfwijze die zowel impact als precisie van het muzikale gebaar nastreeft.
Door deze "muzikale rondleiding" wordt de uitvoerder uitgenodigd een verhaal op te bouwen, de overgangen zorgvuldig te verzorgen en elk episode een duidelijke identiteit te geven. Het werk, vaak geassocieerd met de wereld van tentoonstellingen en het begrip wandeling, is een bijzonder rijke oefenstof om kleur, articulatie, ritmisch reliëf en het vermogen om beelden door geluid te suggereren te ontwikkelen. Een onmisbare referentie voor musici die zich aangetrokken voelen tot de late romantische muziek en de Russische esthetiek.