Een Brief van Vincent is een stuk voor fluit en cello gecomponeerd door Tristan Murail. Gecreëerd op 01/02/2018 in Stuttgart (Duitsland), in het kader van het Festival Eclat in het Theaterhaus, werd het uitgevoerd door het Ensemble L'Itinéraire. De opdracht komt van het Festival Eclat en L'Itinéraire, waarmee het werk deel uitmaakt van een veeleisende en hedendaagse scheppingsaanpak.
Deze partituur maakt deel uit van Portulan, een cyclus kamermuziek in ontwikkeling, ontworpen rond verschillende instrumentale combinaties. De titel verwijst naar de "portulans", oude zeeatlassen bedoeld voor middeleeuwse zeevaarders, die kusten en herkenningspunten uittekenden. In deze geest verbindt elk stuk van de cyclus zich met een plaats, een lezing, een reis of een esthetische ervaring die belangrijk is voor de componist, als gevoelige herkenningspunten.
Het muzikale vertrekpunt van Een Brief van Vincent is een herinnering verbonden aan de brieven van Vincent Van Gogh aan zijn broer Theo. Het werk opent met een motief van vier noten dat "Mijn beste Theo" oproept, de formule waarmee de brieven beginnen. Dit thematische zaadje transformeert doorheen de partituur, vermengt zich met ander materiaal en structureert het luisteren via een spel van metamorfoses en herinneringen.
De schrijfwijze benadrukt vooral de klankuitwisselingen tussen fluit en cello, met name via harmonieken en snelle wisselingen volgens de hikkende techniek. Deze nauwe afwisseling wordt een klankmetafoor voor het schilderachtige penseel, opgebouwd uit opeenstapelingen van kleine kleurvlekken. Het resultaat is een expressieve en evocatieve partituur, zowel intiem als gespannen, waarin virtuositeit dienstbaar is aan betekenis en muzikale narratie.